Üzerinde düşündüğüm en fazla dertlerden biri trafik sorunsalıdır. Kendi kendime heyecanlı bir millet olduğumuzu düşünürüm, halen savaşmayı, savaşımı bünyemizde taşıdığımız için ve ekonomik güç ve eğitim gibi etkenlerden dolayı bir türlü dingin ve dikkatli bir toplum olamadığımız da eklenince, kuralsız bir toplum olma yolunda hızla ilerlediğimiz kararına vardım. Bu da trafikte sorumsuz kişilerle karşılaşmamıza neden; bir an önce varacağı yere varmak isteyen, handiyse düşünmekten uzak bir çabayla hareket eden kişiler anlamına geliyor bunlar, sonuçta trafikteki cezaların yaptırım gücü de zayıf kalıyor.
Mezitli sanayi yolunun Kuzey kısmında hergün neredeyse bir şerit kapanır, yolun ortasına araç park eder vatandaşlar, koskoca şeridi kapatıp, kendilerine has bir alan oluşturmanın bahanesi nedir merak bile etmiyorum, burada trafik muhakkak sıkışır; bir gün burada seyahat ederken, adamın biri yolda bir ileri bir geri yürüyordu, evet yolun ortasında, fark etmedim dikiz aynasına çarpmış, bir sesle irkildim, geriye doğru baktığımda yolun ortasında birinin oturduğunu gördüm, durdum. Belli ki sorunlu, başka neden yolun ortasında volta atarsın ki, yanıma geldi, niye dikkat etmiyorsun dedi, ben de niye yolun ortasında yürüyorsunuz diye sordum, o da ben yolun ortasında yürümüyorum dedi, adam kapımı açtı belli ki kavga edecek, ben özür diledim, yoksa kavga çıkacak, yoluma devam ettim. İşte trafikte başıma gelen basit bir olay. Herkesin başına gelebilecek bir olay.
Türkiye’de artık belirli kurallara uyup uymamak tamamen akli melekelerle ilintili, bir olay daha anlatayım. Almanya’da yaşayan biri üç kez kuralları aynı şekilde ihlal etmiş, kendi anlatıyor, öylesine kısa bir süre sohbet etmiştik bu kişiyle, bir tanıdığın akranı. Bu kişiyi üçüncü ihlalinde kendi söylediğine göre idiot testine göndermişler, testi geçemezse ehliyeti elinden alınacakmış, -Testi geçtim! dedi, böylece sürücü belgesini kurtarmış.
Türkiye’de insanların bu Deli Dumrul halleri bitmeyecek şüphesiz, eğitimin gittikçe azalmasının elbette etkisi vardır, ancak bizim gibi ülkelerde saygınlığın kurallara bilime ve kültüre bağlı geliştiğini ve bunlara inanmayanların epey kınanması gerektiğini anlatamazsak bizim için gelecekte pek de iyi günler beklenmiyor. Türkçenin dikkatiyle başlar her şey, tanımlama, anlama dikkatiyle, dikkatle başlar, bunları bile anlatamıyorken, trafik kurallarını anlatmanın da anlamı yok! İnternette gezinmekle dil üzerine, kavramlar üzerine bir yere varamayız. İçimizde bir yerlerde empati denen kavramı da taşımamız gerekiyor, insanın birbirine saygısını taşımamız gerek, bizden bu gidişle pek de iyi sonuçlar çıkmayacak bu hâl ve gidişle. Refah seviyemiz yükselmezse de zaten bu kuralların anlamı ne denli var, bilmek epey sorunlu.
Son olarak belki aranızda anımsayanlar olur. Rusların, Ukrayna’yı bombaladığı süreçte, otoyolda araç görüntüleri çıkmıştı karşıma, kilometrelerce araç kuyrukta beklerken, bir tek araç, emniyet şeridini ihlal etmeden bekliyordu, bu da savaşın bile ilkeleri bozmaması gerektiğine dair bir vargı. İmanımızla aklımızı bir arada tutmamız gerekiyor, ama Türk olmak iman gücüyle eş oldu hep, belki bunu da kaybedersek savaşçı özelliğimizi kaybedeceğiz. Bilimin olduğu yerde savaşmakta bu çağda ne denli huzur verici, varın biraz da siz düşünün.
