​Türkiye’nin 1990’lı yılları, terörle mücadelenin en sert, en çetin ve amansız yürütüldüğü, toplumsal hafızada silinmez izler bırakan bir dönemdi. O yılları bizzat tecrübe edenler, devletin askeri ve polisi ile her an iç içe bir yaşam sürdü. Vatandaşın güvenlik güçleriyle kurduğu bu doğrudan temas, dönemin zorlu şartlarında güven duygusunu ayakta tutan ana unsur oldu.

​Sokakta devleti yanında hissetmek, Kozinoğlu davası gibi çalkantılı süreçler ekranlara geldikçe geçmişin karmaşık labirentlerine çekilmek, o yılların sosyolojik bir gerçeğidir. Mehmet Eymür, Ahmet Cem Ersever ve Kaşif Kozinoğlu gibi isimler, devletin güvenlik bürokrasisinde ve terörle mücadelenin perde arkasında tartışılan odak noktaları haline geldi. Okuduğumuz kadarıyla da terörle savaşım konusunda, yaptıkları işlerde oldukça da başarılı oldular. Sonrasında, bugün bakıldığındaysa pek de öyle görülmüyor. Bu yapıların içinde olmamam ve bu devirlerde çocuk yaşta olmama karşın ne denli zor günler olduğunu unutmam olasılık dahilinde değil.

​Terör olaylarını kökten bitirmek; yalnızca sahada sağlanan fiziki hakimiyetle yetinmeyip, istihbarat, strateji ve hukukun sarsılmaz dengesini kurmaktan geçer.

​Mehmet Eymür gibi istihbarat figürlerinin veya Cem Ersever gibi sahada gayri nizami harp yaklaşımını benimseyen isimlerin yöntemleri, terörle mücadelede devletin araçları üzerine büyük tartışmalar yarattı. Tarihsel tecrübeler gösterir ki terör örgütlerinin temel hedefi, devleti kendi kuralları belirsiz çatışma zeminine çekmektir. Bu tuzağı bozmanın yolu, devletin meşruiyet sınırlarını daima korumasıdır.

​Devletin emniyet ve askeri unsurları, milletin bağrından çıkarak huzurun teminatı olmuştur. Terörle mücadelenin nihai başarıya ulaşması ve kalıcı kılınması belirli temel temellere dayanır.

​Kurumsal ve Güçlü İstihbarat: Kontrolsüz veya bireysel yapılar yerine, tamamen devletin resmi hiyerarşisine bağlı, teknolojik ve analitik kabiliyeti yüksek bir istihbarat ağı.

​Hukukun Üstünlüğü ve Meşruiyet: Gücünü doğrudan kanunlardan ve anayasal ilkelerden alan kararlı bir yaklaşım. Çizginin korunduğu her hamle, terör unsurlarının propaganda alanını daraltır.

​Millet-Devlet Bütünleşmesi: Vatandaşı terörün yıkıcı etkilerinden koruyan, 90'lardaki o yakınlık hissini sarsmadan güven veren şefkatli ve kararlı bir idare.

​Geçmişte yaşanan acılar, yargı süreçleri ve dönemin aktörlerinin bıraktığı soru işaretleri, soğukkanlı bir analizin zorunluluğunu gösterir. Terör olaylarını tamamen bitirmek; geçmişin yıpratıcı tecrübelerinden ders alıp, modern, milli ve tamamen hukuk zemininde yürütülen kararlı bir güvenlik anlayışını sürdürmekle mümkündür. Devlet; emniyet, ordu ve istihbarat birimleriyle bir bütündür; ancak şeffaf ve güçlü bir yönetim anlayışıyla terörü tarihini karanlıklara gömer.

Unutmayalım ki devrim en önce çocuklarını harcar. Zor yıllar zor tecrübe getirir, bugün bakarak ne denli sağlıklı olmayacağını bakış açısının ancak o yılları yaşayanlar bilir. Tarihçilerse her zamanki gibi olaya kendilerine ait cepheden bakacaklardır. Allah bu ülke için çaba sarf eden herkesten razı olsun! Bizim için silah sıkan her zaman bizden olacaktır. Yüce Türk milleti önünde sonunda kahramanlarına hakkını verir.